تأمّلى در حديث غدير چنان كه در مطالب گذشته ملاحظه كرديد ، تفسير و حديث دربارهء سبب نزول آيهء كريمهء سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ « 1 » متّحد و هم‌آهنگ با هم حقيقت را آشكار كرده و مطابقت نصوص و اسانيد متعدّد در اثبات حديث و حصول اطمينان محرز گرديده است . شعرا نيز اين داستان را از قديم الايّام به رشته نظم درآورده‌اند ، مانند ابو محمّد عونى غسّانى كه از غديريه‌سرايان قرن چهارم هجرى است و در اين خصوص چنين مىسرايد : - هنگاميكه رسول خدا ولايت و وصايت امير المؤمنين را به امّت ابلاغ فرمود و خداوند متعال را بر آن گواه گرفت . - منكرى معاند و دورو با قلبى دردناك از حقد و كينه خطاب به رسول خدا گفت : - آيا اين امر از جانب پروردگار است يا از پيش خود آن را آورده‌اى ؟ رسول خدا فرمود : پناه بر خدا ، من هيچگاه به ميل خود امرى نكرده‌ام . - آن دشمن خدا گفت : بار خدايا اگر آنچه را كه گفت ، حق است ، عذاب و شكنجه‌اى بر من فرو فرست . - بىدرنگ در قبال ناسپاسى او سنگى از آسمان بر او فرود آمد و در دم بيفتاد و هلاك شد .

--> ( 1 ) . معارج 70 / 1 .